திருத்தணியில் புலம்பெயர் தொழிலாளி மீது நிகழ்ந்த தாக்குதல்

தமிழ்நாட்டை உலுக்கும் ஒரு கொடூரச் சம்பவம்

திருத்தணியில் நிகழ்ந்த புலம்பெயர் தொழிலாளி சிராஜ் மீதான கொலைவெறித் தாக்குதல், ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் உலுக்கிய ஒரு அதிர்ச்சி சம்பவமாக மாறியுள்ளது. குடும்ப வறுமையைத் தாண்டி, நேர்மையான உழைப்பின் மூலம் வாழ்க்கையை முன்னேற்ற வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையுடன் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்த ஒரு இளைஞன் மீது, போதைப்பொருள் பழக்கத்திற்கு அடிமையான சிறார்கள் மேற்கொண்ட இந்தக் கொடூர தாக்குதல், மனிதநேயத்தின் வீழ்ச்சியை வெளிப்படையாகக் காட்டுகிறது. இது தனிப்பட்ட குற்றச்செயல் மட்டுமல்ல; சமூக கட்டமைப்பின் ஆழ்ந்த சீரழிவின் வெளிப்பாடு ஆகும்.

புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பு – ஒரு மௌனமான கேள்வி

தமிழ்நாடு வளர்ச்சிப் பாதையில் முன்னேறுவதற்கு அடிப்படைத் தூண்களாகத் திகழ்பவர்கள் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள். கட்டிடம், தொழிற்சாலை, சேவைத் துறை என அனைத்து தளங்களிலும் அவர்கள் உழைப்பின் வியர்வை கலந்து கிடக்கிறது. அத்தகைய உழைப்பாளர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்படுவது, சமத்துவம், சகோதரத்துவம், மனித உரிமைகள் ஆகியவற்றின் மீது நடத்தப்படும் தாக்குதலாகவே நாம் பார்க்கிறோம். வட மாநிலத் தொழிலாளர்கள் மீது நிகழும் வன்முறையும், அதேபோல் தமிழ் மக்கள் மீது நிகழும் தாக்குதல்களும், இரண்டும் ஒரே அளவில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத கொடுங்குற்றங்கள் என்பதே உண்மை.

போதைப்பொருள் புழக்கம் – தலைமுறையை விழுங்கும் விஷம்

இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னணியில் மிகத் தெளிவாக வெளிப்படும் ஒரு விஷயம், கட்டுக்கடங்காத போதைப்பொருள் புழக்கம் ஆகும். கஞ்சா, மது போன்ற போதைப் பொருட்கள் இளைஞர்களின் மனங்களையும், மனிதத்தன்மையையும், சிந்தனை சக்தியையும் அழித்து வருகின்றன. திருத்தணி சம்பவத்தில் தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் இளம் சிறார்கள் என்பதே, சமூகத்தின் எதிர்காலம் எத்தனை ஆபத்தான பாதையில் செல்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. போதையின் பிடியில் சிக்கிய இளம் தலைமுறை, வன்முறையையே தங்கள் மொழியாக மாற்றிக் கொண்டிருப்பது, தமிழ்சமூகத்திற்கான ஒரு பேரழிவின் அறிகுறியாகும்.

அரசின் பொறுப்பும், தவறுகளும்

தமிழ்நாட்டில் அரசே நடத்தும் டாஸ்மாக் மதுக்கடைகள், சட்டம்-ஒழுங்கு சீரழிவின் மையமாக மாறிவிட்டன. மதுவிலக்கு குறித்து தேர்தல் காலங்களில் பேசும் அரசியல், ஆட்சியில் அமர்ந்ததும் அதையே மறந்து விடுவது மக்களிடையே பெரும் அதிருப்தியை உருவாக்கியுள்ளது. மது விற்பனையால் கிடைக்கும் வருமானம் அரசுக்கு முக்கியமா, அல்லது மக்களின் உயிர், பாதுகாப்பு, எதிர்காலமா என்ற கேள்வி இன்றைக்கு தீவிரமாக எழுகிறது. கஞ்சா விற்பனை கட்டுப்பாடின்றி வளர்ந்து வரும் சூழல், தமிழ்நாட்டை போதைப்பொருள் புழக்கத்தின் மையமாக மாற்றும் அபாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

வன்முறையின் பின்னணி – சமூக அவலத்தின் பிரதிபலிப்பு

திருத்தணி சம்பவம் ஒரு தனிப்பட்ட குற்றம் அல்ல. இது வேலைவாய்ப்பின்மை, கல்வி வீழ்ச்சி, குடும்பச் சூழல் சிதைவு, போதைப்பொருள் எளிதில் கிடைக்கும் நிலை போன்ற பல காரணிகளின் கூட்டுத் தொகுப்பாக உருவான ஒரு சமூக அவலம். பட்டப்பகலில் நடைபெறும் படுகொலைகள், பாலியல் வன்கொடுமைகள், கொள்ளைகள் அனைத்தும், சமூக கட்டுப்பாடுகள் தளர்ந்துள்ளதை வெளிப்படுத்துகின்றன. சட்டம்-ஒழுங்கு என்பது காவல்துறையின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளின் நேரடி விளைவாகும்.

தமிழினத்தின் தலைகுனிவு – ஒரு நெஞ்சை நொறுக்கும் உண்மை

ஒரு புலம்பெயர் தொழிலாளி தமிழ்நாட்டில் தாக்கப்படுவது, தமிழினத்தின் பண்பாட்டு மரபுக்கு எதிரானது. விருந்தோம்பல், மனிதநேயம், சகோதரத்துவம் என்பவையே தமிழ்சமூகத்தின் அடையாளங்கள். அவற்றை மிதித்து, வன்முறையும் வெறுப்பும் மேலோங்கும் நிலை உருவாகுவது, தமிழ்சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த முகத்தைத் தாழ்த்துகிறது. இதை ஒரு இனவாதக் கோணத்தில் பார்க்காமல், மனித உரிமை மற்றும் சமூக நீதியின் கோணத்தில் அணுக வேண்டியது அவசியமாகிறது.

உடனடி நடவடிக்கையின் அவசியம்

இனி இதுபோன்ற கொடூர சம்பவங்கள் நிகழாமல் தடுக்க, போர்க்கால அடிப்படையில் நடவடிக்கைகள் தேவை. மது விற்பனைக்கு கடுமையான கட்டுப்பாடுகள், கஞ்சா உள்ளிட்ட போதைப்பொருட்கள் மீது முழுமையான தடுப்பு, இளைஞர்களுக்கான விழிப்புணர்வு, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு வாய்ப்புகள் ஆகியவை ஒருங்கிணைந்த முறையில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். சட்டம்-ஒழுங்கு என்பது தண்டனை மூலம் மட்டும் நிலைநாட்டப்பட முடியாது; அது சமூக சீரமைப்பின் மூலம் மட்டுமே உறுதியாகும்.

பாதுகாப்பான தமிழ்நாடு – ஒரு கூட்டு பொறுப்பு

புலம்பெயர் தொழிலாளர்களும், தமிழ் மக்களும் சமமாகப் பாதுகாப்பு பெறும் ஒரு தமிழ்நாடே உண்மையான முன்னேற்றத்தின் அடையாளம். வன்முறையையும், போதைப்பொருள் கலாச்சாரத்தையும் நிராகரித்து, மனிதநேயத்தையும், சட்டத்தின் ஆட்சியையும் நிலைநாட்டுவது அரசின் மட்டுமல்ல, சமூகத்தின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும். திருத்தணி சம்பவம் ஒரு எச்சரிக்கை மணி. அதை நாம் கேட்காமல் விட்டால், அதன் விளைவுகள் இன்னும் கொடூரமாக மாறும்.

மாற்றம் தவிர்க்க முடியாதது

இன்றைய தமிழ்நாடு ஒரு தீர்மானக் கட்டத்தில் நிற்கிறது. போதைப்பொருள், வன்முறை, சமூக சீரழிவு ஆகியவற்றை சகித்துக்கொண்டு செல்லும் பாதையா, அல்லது மனிதநேயம், பாதுகாப்பு, ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தும் பாதையா என்பதை நாம் தேர்வு செய்ய வேண்டும். திருத்தணியில் நடந்த கொடூரம், மாற்றம் அவசரமானது என்பதை நினைவூட்டுகிறது. இனி ஒரு உயிரும் வீணாகப் போகக் கூடாது என்பதே இந்தச் சமூகத்தின் கூட்டு குரலாக மாற வேண்டும்.